środa, 4 kwietnia 2012

historia może pisać wiersze

Marzysz by zasiąść do stołu.
Na uczcie wielkiej na zamku.
Rybałci grali by wolno,
szum sukni i śmiech na sali.
Marzysz o średniowiecznych czasach.
Wróżkach ,smokach , rycerzach...
O dobrze, które zawsze zło zwycięża.

Lecz obudź się wreszcie kochana.
To wszystko to tylko wymysły.
Historia biegnie nieubłagana.
A baśnie tylko mącą nam zmysły.

Śmierć czarna tam w średniowieczu.
W starożytności niewola.
Wszędzie zarazy i wojna.
Brudu i śmierci swawola.

Lepiej już zostań tu przy mnie,
w tych naszych ponurych wciąż czasach.
Powoli zaśnij tu przy mnie i śnij o minionych czasach.

Lecz nie tych z baśni , niedoszłych księżniczek.
Lecz gdy dzieckiem będąc śmiałaś się gdy padałaś.
Kiedy najmniejszy promień był szczęściem kiedy wstawałaś.



Jakoś mnie tak wzięło na napisanie kiedy w książce od historii znalazłam swoje zdjęcie z najmłodszych lat ze swoja ówczesną przyjaciółką... ^^Aż łezka się zakręciła

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz